من وتنهایی
تنهاییم
این جا
همه گوش هایشان را گرفته اند
و اشتباه میکنند
ومن فریادی میشوم
از جنس فلس های تو...
+ نوشته شده در بیست و هشتم مهر ۱۳۹۰ ساعت 8:57 توسط
|
نوشتههای پیشین
- آبان ۱۳۹۴
- مرداد ۱۳۹۴
- تیر ۱۳۹۴
- اردیبهشت ۱۳۹۴
- اسفند ۱۳۹۳
- بهمن ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۳
- آذر ۱۳۹۳
- مهر ۱۳۹۳
- شهریور ۱۳۹۳
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
پیوندها
- معرفی کتاب
- کتابخونه
- انجمن احیاگران فلسفه نو
- نزار قبانی
- همه زندگی یه نمایش
- بزرگراه
- مونولوگ یک خوابگرد
- گوشه تنهایی
- سیگار متبرک ملعون
- میکروب
- ...جز یک نفس هیچ نیست...
- انبساط
- خنده های صورتی
- موریانه چوبی
- طنزیمات دیالکتیکی
- زئوس
- ماهین
- بهاره جلالی
- باد ولگرد
- گنجشک مرده
- ایگونا
- من خود ممنوعه ام..!
- الفبا
- تنهاترین ستاره
- شهر عکس
- 21
- گلبرگ
- لحظه
- کفش های خاکی
- یک سینوس احساساتی
- شادی بی سبب
- هذیانات
- ما دو نفر